ZWO
 ZWO staat voor: Zending, Werelddiaconaat en Ontwikkelingshulp. Zending is de opdracht aan kerken om de Bijbelse boodschap van bevrijding en liefde door te geven. Dat gaat samen met medische zorg en onderwijs. Dialoog en ontmoeting zijn daarbij belangrijk. Werelddiaconaat is een kerkelijk antwoord op de nood in de wereld, waarbij barmhartigheid en noodhulp centraal staan. Ontwikkelingssamenwerking is het aanpakken van de oorzaken die armoede en onrechtvaardige structuren in stand houden. Bewustwording en gerechtigheid zijn hierbij centrale begrippen. ZWO Almelo De ZWO-commissie wil steun geven aan kerken en christenen elders in de wereld, bij de verkondiging van het evangelie in woord en daad. We vinden het belangrijk dat de levensomstandigheden van de allerarmsten worden verbeterd, ongeacht hun geloof, overtuiging, ras of nationaliteit. We willen zelfstandigheid en zelfvoorziening stimuleren. Bewustwording De ZWO commissie werkt aan bewustwording van de gemeenteleden. Dit gebeurt via de nieuwsbrief en een jaarlijkse speciale ZWO kerkdienst, die mee voorbereid wordt door de ZWO commissie. In deze viering is extra aandacht voor de ZWO projecten en het werk van Kerk in Actie. De ZWO commissie wil ook graag de jeugd betrekken bij de projecten en zij staat open voor ideeën van jongeren hiervoor. Projecten ondersteunen De ZWO commissie zamelt geld in voor de projecten die zij ondersteunt. Elke twee jaar wordt er een nieuw project van Kerkinactie gekozen. Jaarlijks worden alle gemeenteleden aangeschreven en daarnaast is er in de vieringen regelmatig een collecte voor ZWO. Er worden via boxen in het kerkgebouw cartridges, mobiele telefoons, gebruikte ansichtkaarten en postzegels verzameld, die geld opleveren. Klik op de links voor informatie over: |
||
|
ZWO-Project
ZWO-Project
Projectinformatie Hoe Paulines droom uitkwam om diacones te worden Project: Met zusters werken aan gezond eten Rwanda Waar in Nederland nog maar weinig meiden besluiten om in het klooster te gaan, is dat in Rwanda wel anders. De Rwandese zusters diaconessen zijn gerespecteerde zelfstandige goed opgeleide vrouwen in dienst van God en de mensen. Voor menig meisje een lichtend voorbeeld. Zo ook voor de jonge Pauline. Pauline solliciteert Pauline is een jaar of 15 als ze geïnteresseerd raakt in het werk van de zusters diaconessen in Rwanda. Een aantal meisjes uit haar klas wonen dichtbij de zusters en ze hoort goede verhalen over hen. Het zijn vrouwen van God, die heel wat weten te bereiken in hun leven. De jonge Pauline vraagt haar vriendinnen om hun adres. Op een dag besluit ze de zusters een brief te schrijven. Ze vraagt daarin: “Wat moet ik doen om bij jullie gemeenschap te mogen horen?” Ze wordt uitgenodigd voor een gesprek. Er volgen nog verschillende bezoeken aan de zusters. Opleiding tot diacones In 2006 is het dan eindelijk zover: op haar 20e jaar begint Pauline aan haar opleiding tot diacones. Pauline kiest voor dit “beroep” omdat ze de andere diaconessen, God en de mensen wil dienen. Maar ze heeft nog een lange weg te gaan. Pas 11 jaar later wordt ze ook echt ingewijd als diacones. Ze heeft niet alleen veel geleerd over het geloof, maar ook hele praktische vaardigheden opgedaan, bijvoorbeeld op het gebied van landbouw. Pauline traint boeren en boerinnen Nu brengt ze al het geleerde in praktijk: ze leert de boeren en boerinnen uit de dorpen hoe ze hun landbouwtechnieken kunnen verbeteren. Ze zoekt de gezinnen na de training op en zet met hen spaargroepen op. Iedere week leggen de mensen met elkaar een bedrag in, onder andere om hun ziektekostenverzekering te betalen en hun kinderen naar school te laten gaan, maar ook om te kunnen investeren in hun landbouw. Stabiele gezinnen met voldoende gezond eten Vóór de training konden deze gezinnen zich maar één maaltijd per dag veroorloven. Nu eten ze twee keer per dag een goede maaltijd. Ook hebben de gezinnen geleerd om aan geboortebeperking te doen, zodat er minder kinderen geboren worden. Wat vindt zuster Pauline de meest boeiende uitdaging binnen haar werk? Relatieproblemen bespreken met echtparen: samen met man en vrouw zoeken naar een oplossing om hun huwelijk te verbeteren. Stabiele huwelijken zijn immers de basis van stabiele gezinnen. Bron: Kerk in Aktie Nelleke Kooij Secretaris ZWO commissie  Rwanda: kerk in een land van trauma en verzoening. Voor de jaren 2026 2027en 2028 heeft de ZWO gekozen om via Kerk in Actie 4 projecten in Rwanda te ondersteunen. Rwanda is een klein dichtbevolkt christelijk land in Afrika, waar protestants Nederland al 60 jaar banden mee heeft. Een land dat zich omhoog knokt om de wonden van de genocide te laten helen. Kerk in Actie komt samen met Rwandezen in actie om zich te verzoenen met het verleden, om de armoede op het platteland te bestrijden, om kwetsbare kinderen en jongeren een toekomst te bieden en het christelijk geloof een plek te laten innemen in het leven van alledag. De vier projecten zijn:  *Het trauma van de genocide in 1994 in Rwanda drukt nog steeds op overlevenden, daders, jong en oud. Veel daders zijn berecht. Sommigen zijn teruggekeerd naar hun dorp. Maar hoe kunnen buren en kerkleden elkaar ooit weer vertrouwen? Rwandese kerken trainen hun pastors in traumahulp en verzoeningswerk.  *In het kleine dichtbevolkte Rwanda leeft zeventig procent van de inwoners van de landbouw. De grond is vruchtbaar, maar omdat er te weinig grond beschikbaar is voor alle inwoners, leeft veertig procent onder de armoedegrens. Al veertig jaar leren Rwandese diaconessen arme gezinnen hoe ze zo efficiënt mogelijk voedsel kunnen verbouwen en hoe ze samen kunnen sparen en investeren.  *Wat begon als een opvangcentrum voor weeskinderen na de genocide van 1994 in Rwanda, groeide uit tot een stevige organisatie voor kinderen en verzorgers, die te maken hebben met hiv en kinderen die geen veilig thuis hebben. Kinderen worden thuis bezocht, krijgen hulp op school. Verzorgers ontvangen steun met goed voedsel, inkomen en een zorgverzekering. Via sport en spel leren kinderen omgaan met hun ziekte. Want ook als je met hiv besmet bent, ligt er nog een hele toekomst voor je.  *In Rwanda zijn weinig kinderboeken. Drie Rwandese predikanten laten leerzame stripverhalen voor kinderen maken, die ze via scholen door heel Rwanda verspreiden. Het verhoogt de leesvaardigheid van kinderen en helpt hen nadenken over belangrijke onderwerpen uit hun dagelijks leven. Geschiedenis  Introductie van het project voor Eenheid en Verzoening. Rwanda is een klein dicht bevolkt land in Afrika. Er wonen 14 miljoen mensen op een oppervlak zo groot als twee-derde deel van Nederland. 60% van de bevolking is jonger dan 25 jaar en hebben de genocide niet meegemaakt. Tot aan haar zelfstandigheid was Rwanda een Belgische kolonie en werd er als hoofdtaal frans gesproken. Het wordt “Het land van de 1000 heuvels” genoemd en is een van de schoonste landen van Afrika. In 1907 is in Rwanda de Presbyteriaanse kerk gesticht waarmee de Protestantse kerk in Nederland goede banden mee onderhoudt. Er zijn natuurlijk ook andere kerken zoals Zevende Dag Adventisten, Pinkstergemeente, Katholieken en Protestanten. Tijdens de gewelddadige en gruwelijke genocide in 1994 van de Hutu’s tegen de Tutsi’s zijn een miljoen mensen vermoord. Hoe is het land met dit verschrikkelijke trauma omgegaan? Ongeveer 100.000 daders zijn berecht. Om officieel iedereen te berechten was natuurlijk onmogelijk. Daarom werden op dorpsniveau “Gacaca”; volksrechtbanken, opgericht. Er werden 4 categorieën daders onderscheiden. Aan de top stonden de bedenkers, aanzetters en uitlokkers van de genocide, onderaan de meelopers. ( Er werden ook mensen gedwongen mee te doen , onder dreiging zelf vermoord te worden). De eerste 2 groepen hebben een gerechtelijke beoordeling gehad, de laatste 2 moesten verzoening zoeken op dorpsniveau. Ook mensen die gevangenis straf kregen moesten voor een deel van hun straf, zich inzetten voor verzoening met hun slachtoffers in het dorp waar ze vandaan kwamen. Hierbij speelden en spelen de kerken nog steeds een belangrijke rol. Waarover een volgende keer meer informatie. Na de genocide zijn er op landelijk niveau een aantal maatregelen genomen. De hoofdtaal is Engels geworden. Er is een nieuwe vlag en een nieuw volkslied gekomen. In het paspoort staat geen etnische afkomst meer. Iedereen is Rwandees. April is de nationale herdenkingsmaand. Alle inwoners zijn ervan doordrongen dat ze alleen als een volk samen kunnen leven zonder etnische verdeeldheid. De ZWO-commissie. (Foto's project: Kerk in Actie) 
|
||
|
ZWO
ZWO
Wilt u het werk van ZWO financieel steunen, dan kan dat via (IBAN) rekeningnummer: NL13 RABO 0381 3429 05 ten name van Protestantse Gemeente Almelo - ZWO
|
||
Wo 19:00 Stilteviering
05-08-2026
om
19:00
meer details
Vieringen Zaterdag
08-08-2026
om
meer details
Vieringen Zondag
09-08-2026
om
meer details
